சீர்பாதர் சமூகத்தவரின் கலை அம்சங்கள்

கலையம்சங்கள் பற்றி பார்க்குமிடத்து கரகாட்டக்கலை சீபாதகுலத்தவர்களிடையே அருகிவருகின்ற நிலையிலே உள்ளது. மாலையர் கட்டைச் சேர்ந்த கந்தையா சோமசுந்தரம் எனபவர் சீர்பாதக்குலத்;தவர் மட்டுமன்றி வடகிழக்கே அறியும் வண்ணம் கரகாட்டத்தில் புகழ் போனவர். இவரது கரகாட்டமானது மாவட்டங்களின் பல்வேறு பகுதிகளிலும் அரங்கேறியுள்ளமை குறிப்பிடத்தக்கது நீண்ட காலமாக கரகாட்டக்கலைஞராக வலம் வரும் இவர் இந்து கலாசார பண்பாட்டு திணைக்களகத்தினால் நடாத்தப்பட்ட கரக நிகழ்வில் கலந்து கொண்டு பாராட்டைப் பெற்றதோடு இன்று கரகாட்டம் மூலம் ஓய்வூதியம் பெற்று வரும் கலைஞரும் கூடவே. இவரோடு துறைநீலாவணை மூத்தம்பி கண்ணப்பன், க.பரமானந்தம், பொன்னையா போன்றவர்கள் கரகாட்டக்கலைகளில் சிறப்புமிக்கவர்களாவர்.

நாடகம் கலைக்கரசு, நாட்டின் நாகரிகக் கண்னாடி என்ற அழைக்கப்படுகின்ற நாடகம் பாமரமக்களின் பல்கலை உணர்ச்சியைத் தூண்டி விட்டு உள்ளத்தில்; புதைந்து கிடக்கும் அன்பையும், அறிவையும், துய்மையையும் வெளிப்படுத்தி மக்களை பண்படுத்தும் மகத்தான கலை ஆகும். நாடு - அகம் - நாடகம், நாட்டை கொண்டது நாடகம். அதாவது நாட்டின் சென்றகாலத்தையும், நிகழ்காலத்தையும், வருங்காலத்தையும் தன்னகத்தே காட்டுவதால் நாடகம் எனப் பெயர் பெற்றுள்ளது. சுருக்கமாகச் சொல்லப்போனால் உலக நிகழ்வுகளைக் காட்டும் கண்ணாடி எனலாம். மட்டக்களப்பில் இன்று நாடகக்கலை வளர்ச்சியடைந்து வருவதைப் போன்று சீபாதகுலத்தவரும் நாடகக்கலையில் வளர்சிசயடைந்து வருவதைக் காணக்கூடியதாக உள்ளது.

சீபாதக்குலத்தின் நாடகக்கலை வளர்ச்சியில் துறைநீலாவணைக் கிராமம் முக்கிய இடமாக இருந்து வருகின்றது 1960ம் ஆண்டு காலத்திலிருந்தே இக்கலையின் வளர்ச்சியை கண்டு கொள்ளத்தக்கதாக உள்ளது அதனில் முதலில் குறிப்பிட வேண்டியவை. கலாபூசணம் எஸ்.தினகரம் பிள்ளை அவர்களினால்
“மறுமலர்ச்சி நாடக மன்றம்” பல நாடகங்களை எழுதி நடித்தமை குறிப்பிடத்தக்கது இதன் பின் இராசசிங்கத்தின் நாடக மன்றம். மற்றும் நா.வரதராசா அவர்களின் “நீலா நாடக மன்றம், சி.கனகசபையின் “முரசொலி நாடக மன்றம்” போன்றவை முக்கியமானவை. 

கிழக்கு மாகாணத்தில் வாழும் தமிழர்கள் மத்தியில் வசந்தன்கூத்து, பறைமேளக் கூத்து, தென்மோடிக் கூத்து, வடமோடிக் கூத்து போன்றவை நாடகவடிவில் ஆடப்படுபவையாகும். இவை அன்றைய காலங்களில் சிறப்பு வளர்ச்சியடைந்து இன்று நவீன மயமாதலினால் இக்கூத்துக்கள் மருவிக் கொண்டு செல்வதனை நாம் காணக் கூடியதகவுள்ளது. ஆடலும் பாடலும் சேர்ந்து பார்ப்போருக்கும், கேட்போருக்கும் இன்பம் ஊட்டுபவனவாக இக் கூத்துக்கள் இன்று கிராமமட்டங்களிலே காணப்படுகின்றது. கூத்து என்பது ஆடலும், இசையும் சேர்ந்து மக்கள் நிலையில் வைத்து பயிலப்படும் ஒரு கலையாகும். இக்கலை சீர்பாத குலமக்களிடையே சிறப்பாக பேணப்பட்டு, வளர்ச்சியடைந்து வருகின்றதை அறியக் கூடியதாக இருக்கின்றது. 

அதிகமாக சீர்பாத குலத்தவரிடையே ஆடப்பட்டுவந்த கூத்து தென்மோடிக் கூத்தாகும். தென்மோடியில் உடை இலேசானவையாகும். மணிகள், மாலைகள் பூக்கள், பொருத்தியவை முடி. இதில் நடிகர்கள் இடப்பக்கமா சுற்றி ஆடுவார்கள.; வடமோடிக் கூத்தையோ தென்மோடிக் கூத்தையோ எடுத்துக் கொண்டால் இவை அண்ணாவியாரால் ஏதாவது ஒரு கதையை அதாவது மகாபாரதம், இராமாயணம் போன்ற கதைகளை பாட்டாக எழுதி அதற்கு மெட்டு அமைத்தே பாடப்படுகின்றது. இங்கு அண்ணாவியார் கூத்தின் இயக்குனராகக் காணப்படுவார். சல்லாரியை (ஒருவகைத்தாளம்) கையில் கொண்டு கூத்தைப் பழக்குவார். வடமொடிக் கூத்தோ, தென்மோடிக் கூத்தோ எதுவாயிலும். சிறப்பாக அரங்கேற்றம் பெறுவதற்கு முக்கி காரண கர்த்தா  அண்ணாவியாரே. இவர் பல கூத்துக்களை ஆடி அனுபவம் உள்ளவரபகவும் அல்லது பல கூத்துக்களைப் பாடிபழக்கியவராகவும் நன்கு பாடக் கூடியவராகவும் விளங்குவார் இவர் ஏதாவது ஒருநாடகத்தமிழை தேர்ந்தெடுத்து அதனை அவ்வூரிலுள்ள கூத்தாடுதலுக்கு விருப்பமுள்ளவர்களைக் கொண்டு முதல் நாள் நிகழ்சியாக சட்டங்கொடுத்தல் (சட்டம் என்பது ஓலைச்சட்டம்) நடைபெறும்.  

சட்டங் கொடுத்தல் என்பது. நாடகத்தில் வரும்பாத்திரங்களுக்கு ஏற்ப அவர்களைத் தேர்ந்தெடுத்து அவர்களிடம் அப்பாத்திரத்திற்குரிய பாடல்களை எழுதிக்கொடுத்தலாகும். பெண் பாத்திரத்திற்கு பொருத்த மான ஆண்களே தேர்ந்தெடுக்கப்டுவர். இதில் குரல் வளம் நோக்கப்படும் இந் நிகழ்ச்சி ஒரு சமயச் சடங்குடன் ஆரம்பமாகும். கூத்து பழக்குவதற்கு அமைக்கப்பட்ட களரியில் (கூத்தாடும் அரங்கு) வெற்றிலை, பாக்கு, பழம், மலர், தேங்காய் முதலியவற்றைக் கொண்டு மடைவைத்து (நிறை குடம்) கற்பூரம் கொழுத்தி தேவாரம் பாடி பின்னரே சட்டங் கொடுத்தல் நிகழ்ச்சி நடைபெறும். அண்ணாவியாரைக் கூத்தாடுபவர்கள் தம் குருவாக மதித்து அடங்கி நடப்பர். அண்ணாவியார் கூத்தைப்பழக்கி அரங்கேற்றம் செய்யும்வரை அவருக்கு வேதனம் எவ்வளவு எனப் பொருந்தி தவணை முறையில் அதனைக் கொடுப்பர். அத்தோடு ஒவ்வொரு களரி பழகும் போதும் குடிப்பதற்கு மது முதலானவையும் நடிகர்களது செலவில் வாங்கிக் கொடுக்கப்படும். அத்தோடு அண்ணாவியாரை சந்தோசப்படுத்;துவதற்காக வேட்டி சால்வை என்பனவும் வெகுமதியாக வழங்குவர். அடுத்து இடம் பெறுபவர் மத்தாளம் என்னும் கருவியை அடிப்பவர். மத்தாளத்திலும,; சல்லாரியிலும் அடிக்கப்படும் தாளத்திற்கு ஏற்ப கூத்தாடுபவர்களின் ஆட்டம் இடம் பெறும். மத்தளத்தில் இருந்து எழும் ஓசை பார்ப்போருக்கும் கேட்போருக்கும். இனிய விருந்தாக அமையும். போர் முதலிய காட்சியின் போது மத்தளத்தின் ஒலிவேகமும், தாளம் பிசகாமையும் மத்தளம் அடிப்பவரின் திறமையைப் பொறுத்தே அமையும்.;. மாலை தொடக்கம் விடியும்வரை நடைபெறும் கூத்து நிகழ்ச்சியில் இரண்டு மூன்று போர் மாறிமாறி மத்தாளம் அடிப்பதைக் காணக் கூடியதாக இருக்கும். ஏடுபடிப்பவர் அடுதது குறிப்பிடத்தக்கவர்.

இனி நடை முறையமைப்பு, களரி என்பனவற்றின் சிறப்பு பற்றி நோக்கின் கூத்தாடுபவர்களைக் கொண்டு நான்கு ஐந்து களரி பழக்கிய பின்னர் சதங்கை அணிவிழா இடம்பெறும். இதில் நடிகர்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் சதங்கைகள் அணியப்படும். இதனை ஒரு விழாவாகக் கொண்டாடுவர். உறவினர் நண்பர்களுக்கெல்லாம் அறிவித்து சலங்கையணிவிழா நடைபெறும். உறவினர்களும், நண்பர்களும் சென்று அவர்களை உற்சாகப்படுத்துவார்கள். மாலை கட்டி அல்லது மாலை அணிவித்து அல்லது வேறு சன்மானம் வழங்கி அன்பைக் காட்டுவார்கள். இதனைத் தொடர்ந்து இரண்டு மூன்று களரி பழகிய பின்னர் அடுக்குப்பார்த்தல் நிகழ்ச்சி இடம் பெறும். அதனைத் தொடாந்து நல்லதொரு தினத்தை தேர்ந்தெடுத்து தமது ஊரிலுள்ள கோயில் முன்றலில் அல்லது பொது இடத்தில் அரங்கேற்ற விழாவைச் செய்வர். இதனை மிகவும் சிறப்பாகவும் விமர்pசையாவும் செய்வர்.  கூத்தின் பெயரினைக் கொண்டதாக  அழைப்பிதழ் அச்சிட்டு தம் உறவினர்களுக்கும் நண்பர்களுக்கும் வளங்குவர். கூத்தாடும் களரியை வட்டவடிவமாக அமைத்து வண்ணச் சேலைகள் கொண்டு மேற்கட்டி அமைத்து சருகைக் கடதாசிகளைக் கொண்டு Fshpia அலங்கரித்து தூண்கள் தோறும் எண்ணெய் விளக்கு கொண்டு தீபமேற்றி பெரும் விழாவாக இடம்பெறும்.
 
சீர்பாத குலத்தவர்களில் இன்று கூத்தாடப்படும் இடங்களாக கரையாக்கந்தீவு, இலுப்பைக்குளம், மற்றும் 14ம், 15ம் கிராமங்களையும் குறிப்பிடலாம். அந்த வகையில் கரையாக்கந்தீவில் க.பரமானந்தம் அண்ணாவியார் புகழ் மிக்கவர். இவர் இராமாயனம், மகாபாரதம், (17ம்,18ம்) கூத்து, வள்ளி திருமணம் என்பன புகழ் பெற்றவை. இவரோடு இணைந்து ச.சுந்தரலிங்கம், சிங்கராசா என்போரும் சேர்ந்து பல கூத்துக்களை அரங்கேற்றி பல ஊர்கள் சென்று வருவது குறிப்பிடத்தக்கது. மேலும் இலுப்பைக் குளத்தைச் சேர்ந்த த. அழகையா அண்ணாவியார்pன். “சீதையின் சோகம்”  “நீதி எங்கே”  போன்ற கூத்துக்கள் புகழ் மிக்கவை. (இக் கூத்து வட கிழக்கு கலாசார பேரவையின் பரிசு பெற்றது). மேலும் சீனித்தம்பி அண்ணாவியார் கூத்தில் புகழ்மிக்கவர். இவர் முன்னாள் அமைச்சர் இராசதுரையினால் விருது வழங்கி கௌரவிக்கப்பட்டவர். இவ்வாறாக கலை வளர்ச்சியில் சீர்பாதகுல கலைஞர்கள் சிறப்பான இடத்தினை பெறுகின்றனர்.